دوْستوم, ائشيتجهك: كتاب, احوالي اوْلور خراب چونكي بو بئچارانين يادينا دوشور كباب! *** دوْستوم,، ماشينا ميندي كتاب, ائوينده يئندي يئددي ساعت آختاريب تاپدي بير «فالِ هندي»! *** دوْستوم,دا وار چوْخ هُنر يا

باز نوروز آمد و توليد زحمت كرد و رفتاندكي دشت و دمن را باطراوت كرد و رفتچون وكيلان و وزيران، باز اين عيد سعيدبا شعاري خلق را غرق سعادت كرد و رفتعيدي ما كارمندان يكصد و پنجاه بودليك او چندين برابر بيش غارت كرد و رفتبا وكيلان مهربان تر بود اين نوروزخانچون كه ميليون ها در اين مورد سخاوت كرد و رفتدلبر ا...

اوْلسا یوکسک مقامین، چوْخلودا ثروت، کیشیسنقسمت اوْلسا سنه عالمده سعادت، کیشیسنآنا سؤیلرکی: «اگر آروادی مجبور ائدهسنائلهیه عؤمرو بوْیو مندن اطاعت، کیشیسن»باجینین فکری بودورکی، سن ائوینده قادینیقوْیاسان ایللر ایله خوْش گونه حسرت، کیشیسنقادینیندا نظرینده، آنانی، هم باجینیائتمهسن ائوده قوْناقلیقلارا دعو...

«بهار آمد به صحرا و در و دشت»زدم يك دور در بازارها گشتدر آن اول حقوق و عيديام رفتدوباره پيشِ «نُه» مانده گرو «هشت»***«بهار آمد، گل آمد، چيدني شد»سر و وضعِ عجيبم، ديدني شدكُت و شلوارِ كُهنه پشت و رو گشتشده كوچك، ولي پوشيدني شد***بهار، بوي گلاب و عنبر آوردبه جيبم هر چه پول بود، پر در آوردبه جانِ خاله ...

بى تو، اى دلبر! اطويى نيست برپيراهنم xa0بس كه ماندم بى كتك، هرلحظه مى خارد تنم xa0ظرفها ناشسته مانده،ظرفشويى هم كثيف xa0پخته ام يك نيمرو، حالاسراپا روغنم xa0خانه پر آشغال شد از بس كه كردم ريخت و پاش xa0بدتر است از لانه ى كنجشگ و لك لك، مسكنم xa0بوى جورابم كند همسايه هارا منقلب xa0مى دهد رم گربه ها ر...

شهريميزه قيش گلدي قار گلدي- ياغيش گلدي خياواني سئل توتدو آياغا قاليش گلدي! *** قيش گليبدير تبريزه قار چاتير ايندي ديزه مسؤوللار آيين- شايين چونكي قار ياغماز ميزه! *** قارغا دئيير: «قار- قار ديزدن اوسته قالخيب قار هم تاكسي دربستي توت همده شوْفئره يالوار»! *** سوْيوقدان توتولور ديل اوشاقلار قالميش سفي...

شهر را ول بكنيم. xa0«در فرو دست انگار» اتوبوسِ واحد مى u200fآيد. xa0يا كه ده لاستيك را، با هم آتش زده u200fاند. xa0هر چه هست، xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 دودِ غليظى برپاست! xa0 شهر را ول بكينم، xa0«شايد اين آب»كه در لوله كمى هست روان xa0توىِ يك خانه u200fىِ ويلايى در آن سرِ شهر، xa...

سنسیز بولاغه دوندو گوزوم غصه دن، تویوقیاندیردی آیریلیق منی، یانسین ددن، تویوق اغیار سوفراسین بزدین هر ناهار- شامهئچ توتمادین سوراق بیزیم سوفرادان، تویوق مجنون اونوتسا لیلی نی، فرهاد دا شیرینیهئچ واقت اونوتمارام سنی بیر لحظه من، تویوق ناز ائیلمزدی خسرووا شیرین گولبدناولسایدی بوشقابیندا بودون یا سینه ...

بير ناز بالاسان، گولكيمي گؤيچهك، آيدا هئچ گول اوْلاماز گؤزهل سنين تك، آيدا ياز تك بزهدين پاييزدا سن دونياميزي اوْلسون بو دوْغوم گونون مبارك، آيدا *** گوللر اوْلاماز سنكيمي الوان، آي قيز تانري سني ائتميش بيزه احسان، آي قيز باشدان- آياغا، حوري- مَلَكسن، سؤز يوْخ اخلاقدا شولوق، بير آز دا شيطان، آي قيز ...

ايستكلي نَوَهم، آيداخانيم به مناسبت 26 آذر سالروز تولدش ايستكلي نَوَهم، آيداخانيم xa0 حميد آرشآزاد سني گؤزهل ياراديبدير طبيعت، آيداخانيم بهشت، اوْ حُسندن، آنجاق بير آيت، آيداخانيم ناغيللارين پريسي، هم بهشت حوريلري سنينجه گؤرمهميش اصلاً وجاهت، آيداخانيم شيرينليگين، نئچه يوزمين پتهكدن آرتيقدير هم اوْن...

تو به من توپيدى xa0«و نمى u200fدانستى» xa0«من به چه دلهره» و خواهش و عجز و لابه xa0به عموجان گفتم xa0كه ژيانِ مدلِ عهدِ الاغِ خود را، xa0عصر آن روز به من قرض دهد xa0تا كه با نامزدم - يعنى تو - xa0دو - سه ساعت، الكى، xa0گشتِ خُشكه بزنيم xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 ××× xa0ني...

باز باران، موذيانه با گِل و لايِ فراوان ميچكد از سقفِ خانه «يادم آرد روزِ باران» زحمتِ فتّ و فراوان آن همه سگدو زدن در خانهي مستأجريمان «تندرِ غرّان، خروشان» «پاره ميكرد ابرها را» آبهاي هفت دريا جمع ميشد رويِ بامِ خانهي ما بنده و آبجي منوّر مثلِ موشِ آب كشيده ميدويديم اين ور، آن ور تويِ منزل شد نماي...

یای گئتدی، پاییز گلدی، پاییزدا صفالار وارتوز- تورپاغا، هم توستویه دولموش،هاوالار وارباخ «سیما»دا برنامهلره، گؤر نه خبردیررئکلاملاری وار، بوللوجا «رازِ بقا»- لار وارهردنده «کیلیپ» گؤستریری، حال وئره خلقهباخ، لذّت آپار، گؤر نه ایلان- قورباغالار وار!گل تبریزه، میدان چایینا بیر نظر ائیلهایش ایندی سیچاند...

«همه مىu200fپرسند»: xa0«چيست در زمزمهu200fىِ مبهم آب؟» xa0چيست در داخلِ يخچالِ تُهى؟ xa0چيست در سيمِ كجِ داخلِ لامپِ خاموش؟ xa0چيست در برفكِ تكرارىِ اين ده اينچى؟ xa0چيست در گوشىِ تلفن آخر؟ xa0چيست در غيره و ذالك، اخوى؟ xa0«كه تو چندين ساعت، xa0مات و مبهوت به آن مىu200fنگرى؟» xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa...

xa0«رخت u200fها را بكنيم» xa0«آب در يك قدمى جارىu200fست» xa0 ساعتى پيش، هوا «صاف - كمى ابرى» شد، xa0پنج - شش قطره u200fىِ باران به فلان جا باريد، xa0و بلافاصله، سيلاب روان شد در شهر، xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 و خيابان شد نهر! xa0آرزو مى u200fكردى xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0...

فلكين رسمي بودوركي، داغي، داغ اوسته وورار قاينادار يارماني ياغسيز، ياغي، ياغ اوسته وورار چوخ دئييبلر: دوه اوسته بووه سانجار كاسيبي چون دوم يوخ، من بدبختي اولاغ اوسته وورار ايلده بير پونزا ات آلساق چورگه سورتمك اوچون اونودا اوغرو پيشيك تئزجه اوجاق اوسته وورار پوللولار داش كلمxa0 اكسه، دولانيب قارپيز ...

اي به هر پاي تو قربان دو- سه تا جان، بنشين اي كه باوعده شود درد تو درمان، بنشين نيست گر مبل لويي سيزدهم در خانه ميشوم خم، تو به پشت من نالان بنشين گوسفندم من و اين را همه كس ميداند پس غمي نيست شوم گر به تو قربان، بنشين سفره خاليست اگر، خنده نزن بر ريشم ميخرم آخر اين برج دو تا نان، بنشين آخرش ميرسد ا...

ائتدين ترقي، اولدو الين ياخشي يئرده بند «اي پسته ي تو خنده زده بر حديث قند»! ايسلاتميش ازيئرين بو، شيرين چاي داايسته يير «مشتاقم، اوز براي خدا، يك شكر به چند»؟ نفتي ساتيب، بيز ارز آليريق، صادرات بو دور «اي پسته! كيستي تو؟ خدا را، به خود مخند»! گور هاردا دير او نفتي بيزيم سوفرايا توكن «تا جان خود بر ...

«حميد آرش آزاد» در ساعات بعد از نيمه شب چهارم ديماه 1327 برابر با 25 دسامبر 1948 به دنيا آمده كه چون روز تولدش مصادف با 13 ماه صفر بوده، مادر مرحومهاش هميشه عقيده داشت كه او، يك آدم «نحس» و «يك دنده» است كه البته در حال حاضر و در كانون گرم خانواده نيز، خانمش همين عقيده را دارد كه البته به ما مربوط ن...

دلبرا! در آتشِ عشقِ تو، سوزانم هنوزروز و شب در حسرتِ رويت پريشانم هنوز واشرِ صبرِ من از دست غمت شل گشته است قطره قطره مىu200fچكد اشكم به دامانم هنوز مثلِ آن كس كه رياست مىu200fكند هر جا كه رفت درد عشقِ تو مسّلط هست بر جانم هنوز توىِ دانشگاه آزادم من از يك ترم پيش با چنين شهريّه، در تن مانده تنبانم ه...