شعر ملمع قاچ چاي- قند آل! شعر طنز حمید آرش آزاد
درباره سایت
آخرین مطالب
- به قلم زنده یاد حمید آرش آزاد: به یاد کریم شفائی سفر کرده ای که صد قافله دل همره
- این دلِ پخمهی من========== شعر طنز حمید آرش آزاد
- شعر ملمع آی تبریزین همیشه غایب برقی؟! حمید آرش آزاد
- با اجازه استاد شهریار قوْی منده گلیم! شعر طنز حمید آرش آزاد
- شهریارسیز… شعر حمید آرش آزاد به مناسبت سالروز درگذشت استاد شهریار
- دیبده «حافظ»ده رد اولار! شعر ملمع
- بایاتیلار یاغیش حمید آرش آزاد
- پاییزدا صفالار وار شعر طنز حمید آرش آزاد
- شعر ملمع من له یار شعر طنز حمید آرش آزاد
- انگار که میخاره تنم! شعر طنز حمید آرش آزاد
امکانات وب
تو به من توپيدى
«و نمى دانستى»
«من به چه دلهره» و خواهش و عجز و لابه
به عموجان گفتم
كه ژيانِ مدلِ عهدِ الاغِ خود را،
عصر آن روز به من قرض دهد
تا كه با نامزدم - يعنى تو -
دو - سه ساعت، الكى،
گشتِ خُشكه بزنيم
×××
نيم ساعت بعدش،
توىِ آن جاده ىِ بيرون شهر
صد قدم مانده به پمپِ بنزين،
ناگهان ما ديديم
باكِ ماشين خالى ست!
×××
من به تو گفتم:
عزيز!
پُشتِ فرمان بنشين،
تا كه من هُل بدهم تا خانه.
و تو گفتى كه:
مگر، پولِ بنزين هم در جيب ات نيست؟!
بنده ساكت ماندم!
×××
تو سوارِ مينى بوسى شدى و برگشتى.
بعد از آن روز، حتّى
يك تلفن هم نزدى!
×××
«سال ها هست كه در گوشِ من،
آرام، آرام»
يك كسى مى گويد:
تو كه عاجز بودى
از خريد دو - سه ليترى بنزين،
توىِ آن ماشين، در خارجِ شهر
چه غلط مى كردى؟!
برچسب: حمیدآرش,
نویسنده: یونا مهدوی