دیگر به جهان نیست، نه لطفی، نه صفاییشوری به سری نیست، به لب نیز نوایی دردا! که "کریم" از بر ما رفت چه آسانآوخ! که چنین زود سفر کرد "شفایی""کریم شفایی" را از حدود ۱۸ سال پیش می شناختم. آن وقت ها، من ترجمه ی کتاب "مفتون خاک" اثر "طالب آیدین" را در دست داشتم و او ویرایش چند کتاب را عهده دار شده بود. در ضمن، او در رادیو تلوزیون تبریز هم مشغول بود. هم داستان و نمایش و مطلب می نوشت و هم به عنوان استاد، عده ای از برنامه نویسان تازه کار را برای آینده تربیت می کرد. بعدها هم خود "شفایی" و هم شاگردانش را ادامه مطلب

دلِ وامانده من، باز هم زار و پريشان شدپريد از سينه بيرون، راهيِ دشت و بيابان شد معطل ماند چون در پستخانه نامه‌ي دلدارپس از ده سال، آخر سرگروه نااميدان شدز وامِ ازدواجِ بانك‌ها خيري نديد اين دلاسيرِ يك رباخوارِ حريصِ نامسلمان شدوزيرِ مسكن از بس وعده داد و پشتِ گوش انداختدر آخر چادري قسطي خريد و پاك ويلان شدشعار و وعده‌ي خالي ز بس باريد بر فرقشكه بيچاره ز باران آرزو كردن پشيمان شدسمينار و سخنراني و اجلاس و فلان ـ بسياربرايش برق و آب و تلفن و دارو و درمان شد!رفيقانِ زرنگش بنز و كاديلاك چاپيدندوليكادامه مطلب

اوزوم گولر منيم، اي برق! چوخلو اوللام شاد«اگر زكوي تو بويي به من رساند باد» گيريب بير آن ائوه، گورسم كي يخچال ايشله ييري«به مژده جان و جهان را به باد خواهم داد»اوزون گورونمه دين، آنجاق گلير مرتب «قبض»«نه ياد مي كني از ما، نه مي روي از ياد»اوگون كي، پيي سوزو، شمعي آتيب، سني توتدوم«دگر جهان در شادي به روي من نگشاد»ائده نده سن نَوَسان، پارتلايير چيراق، يخچال«هواي زلف توام عمر مي دهد بر باد»بيزيم محله يه گلمه، سنه نظر دگه جك«غباري از من خاكي به دامنت مرساد»!نه نفت وار، نه ده گاز، ال اوزه نمكه ريك سادامه مطلب

اذن وئر من‌ده سن‌ایله بیر اروپایه گلیمسن چیخاندا بازارا، من‌ده سنه سایه گلیم «حق ماموریت» آل سن نئچه میلیون «یورو»من ساتیم پار- پالازی، سن‌له اروپایه گلیمسن دولان بولغاری باشدان باشا، هر جور کئفی چکوئر اجازه منه‌ده تکجه او وارنایه گلیمناپل‌دان دویسا گوزون، مارسئیه گئت، هم کانی گزحؤوله چین‌ده من اولوب، ساحل دریایه گلیمامضالا چوخلو قرارداد، سن آغیر پورسانت آلپول سایاندا، منی‌ده قوی‌کی، تماشایه گلیمانگلیس‌ده، یئکه باشلار آپار سن دانیشیقمن‌ده کار، کور، دانیشیق سیز اورا بی‌مایه گلیمسن سوویس‌ده، یئتیادامه مطلب

کؤنلوم قوشو قفسده سیزیلدار نگارسیزبولبول نئجه سیزیلداماسین نوبهارسیز؟ یارین فراقی گوندوزومو شام تار ائدیببنزه‌ر قارانقولوق گئجه‌یه عؤمر، یارسیزبیر زولفو قاره گؤز یاشیمی قانه دؤندریباؤ نازنین ائدیب دلِ زاری قرارسیزآغ سینه‌ن اوسته، قاره ساچین چنبره قوروبجانا! مگر خزانه تاپیلماز می مارسیز؟هر روز وصل، بیر شب هجرانه وصل‌دیربو دونیادا شراب تاپیلماز خُمارسیزآب حیاتی ایچمه‌یی اسکندر ایسته‌سهچاتماز مرامه دیده شب زنده‌دار‌سیزدار فناده حق چکیلیب داره هر زمانهرگز گؤرنمه‌ییب اؤلا منصور، دارسیزحیدربابا! نه‌دادامه مطلب

ائتدين ترقي، اولدو الين ياخشي يئرده بند «اي پسته ي تو خنده زده بر حديث قند»!ايسلاتميش ازيئرين بو، شيرين چاي داايسته يير «مشتاقم، اوز براي خدا، يك شكر به چند»؟نفتي ساتيب، بيز ارز آليريق، صادرات بو دور «اي پسته! كيستي تو؟ خدا را، به خود مخند»!گور هاردا دير او نفتي بيزيم سوفرايا توكن «تا جان خود بر آتش رويش كنم سپند»؟!دوز در يئرآلماسي ايله باديمجان تاپانميريق «زين قصه بگذرم، كه سخن مي شود بلند»ميدان چاييندا چوخدو سيچان، زير- زيبيل، فلان «دل در هواي صحبت رودي دگر مبندا»!چوخ لارزویوب بوز اوسته، ييادامه مطلب

عزيز ياغيش، جان ياغيشسنه جان قوربان، ياغيش آزجا قالير الينده‌نچكه‌ك «الامان» ياغيش!***اوچ- دؤرد داملا دامانداسئل آخير خياوان‌دااوچ‌گون ده‌كي ياغميرسانسو تاپيلمير هئچ ياندا***ياغينتلي ائوي ييخيرقوراقليق جاني سخيرهر ايكي بهانه‌يلهقيمت‌له عرشه چيخير!***ائل سو اوچون تله‌سيرلوله‌لرده يئل اسيرسني بهانه ائديببيري‌ده برقي كسير!***ياغيش، اوزون آغ اوْلسونسولارين چايلاق اوْلسونگله‌ن ايله چاتماساقسنين باشين ساغ اوْلسون!***چؤل‌لري قورودورسانشهري سئله توتورسانسن‌ده، مسؤول‌لار كيميكندلري اونودورسان***سويو ييغادامه مطلب

یای گئتدی، پاییز گلدی، پاییزدا صفالار وارتوز- تورپاغا، هم توستویه دولموش،‌هاوالار وار باخ «سیما»دا برنامه‌لره، گؤر نه خبردیررئکلام‌لاری وار، بوللوجا «رازِ بقا»- لار وارهردن‌ده «کیلیپ» گؤستریری، حال وئره خلقهباخ، لذّت آپار، گؤر نه ایلان- قورباغالار وار!گل تبریزه، میدان چایینا بیر نظر ائیلهایش ایندی سیچان‌دان سوروشوب، اژدهالار وارال‌لر وار اولا، گؤر نئجه ایشلیر بلدیّهسال چوخلو اوز‌ر‌لیک، بولارا مرحبالار واردؤرد داملا یاغیش یاغسا، گره‌ک‌دیر گمی‌گلسینچون چوخ خیابان‌دا «آمازون»‌لار، «کورا»‌لار وارهرادامه مطلب

منيم بوْيوم گؤبه‌لك، دلبريم چينار تك اوجا«ببين تفاوتِ ره، كز كجاست تا به كجا؟!» دئمه: بوراخ بو اوزون دايلاغي، بوْيون چاتماز«صلاحِ كار كجا و منِ خراب كجا؟!»من آغلارام گئجه- گوندوز، ياريم چالار، اوْينار«سَماعِ وَعظ كجا، نغمه‌يِ رِباب كجا؟»نه قدر پول قازانام، تك ماتيك پولون گؤرمز«چراغِ مرده كجا، شمعِ آفتاب كجا؟!»گئنه ساغ اوْلسون اوْنو، سؤيله‌مير منه هر گون:«كجاست ديرِ مغان و شرابِ ناب؟ كجا؟»دونن ازيلدي آلام بير دون، آلماديم، كوسدو«خود آن كرشمه كجا رفت و آن عتاب كجا؟»اوْ بئنز ايچينده گزير، بيز چاتاادامه مطلب

«روزها فكر من اين است و همه شب سخنم»كه چه خوب است نماينده‌ي مجلس شدنم. از كجا آمده‌ام؟ اين به خودم مربوط استبه كجا مي‌روم؟ اين مانده به تصميم زنم.آمدم از ده و در شهر شدم كانديداتا دهد راي به من، مردم خوب وطنمآفرين باد به شيشليك و بر اين جوجه كباباز همين‌ها شده ميسور، به رو آمدنم.روي اين صندلي قرمز اگر بنشستم.علت اين است كه لايق به همه كار، منم!اي خوش آن روز كه پرواز كنم تا كانادابه سويس و سوئد و غيره، سري هم بزنمخُرم آن روز كه سازم به شميران ده برجتا كه جيبم شود آبادتر از ساختنمبعد، دولت بدهد وادامه مطلب

پيس زماندير، سئوگي اهلين ايندي دلبر قوْرخودوربسكي آرواد حقلرين، يار ائتميش ازبر، قوْرخودوربير اله باشماق تايي آلميش، بير الده وردنهديلده بئش يوز سؤز – سؤيوشله، نازلي دلبرقوْرخودوربير طرفدنده موقت عقد چون آزاد اوْلوبتيترهيير هرگون عصبلر، آروادي ار قوْرخودورفوتباليست ايستير آبي، يا قيرميزا بير قوْل ووراچونكي تهرانلي دگيل اوْ، تئزجه داور قوْرخودورغم يئمه، چون داورينده يوْخدو چوْخ امنيّتيهئچ يازيق چايدا ايچهنمز، چون سمار قوْرخودوربير شوْفئر ايستيركي خلوت يئر تاپيب، پارك ائيلهسينتئز اوْنو بير تابلو، هم اوستونده «پنچر» قوْرخودورشاعر ايستير مئي ايچه«خيام»كيمي، «حافظ»كيميچون بيلير «تعزير»له «حد» وار، الده ساغر قوْرخودوراهل- عياللي بير يازيق مستأجري، ائو صاحبيگونده قيسقانجا قوْيوب- بير ايل سراسر قوْرخودورپول وئريب هندوستانا، پاكستانا، آلديق دويوهئي وئرير «بهداشت» اخطار، هئي مكرّر قوْرخودورانگليس «تحريم» ائديركي، ساتماسين هئچ زاد بيزهنانجيب آمريكادا اوْنلا برابر قوْرخودورچينده هر بيرزاد ساتير، آنجاق نه زادلار؟ زير- زيبيلاوْن نفر دوشمندن آرتيق، بير برادر قوْرخودوربيردهكي، روسيّه وئرميش چوْخ گؤزهل طيّارهلر!عزراييلدير سانكي، آچميش اوچماغا پَر، قوْرخودورآلچي دورموش بختين، «آرش»! چال، اوْخو، اوْينا، سئوينهم سني دوشمن ازير، هم يار- ياور قوْرخودور ادامه مطلب

تو به من توپيدى«و نمى دانستى»«من به چه دلهره» و خواهش و عجز و لابهبه عموجان گفتمكه ژيانِ مدلِ عهدِ الاغِ خود را،عصر آن روز به من قرض دهدتا كه با نامزدم - يعنى تو -دو - سه ساعت، الكى،گشتِ خُشكه بزنيم×××نيم ساعت بعدش،توىِ آن جاده ىِ بيرون شهرصد قدم مانده به پمپِ بنزين،ناگهان ما ديديمباكِ ماشين خالى ست!×××من به تو گفتم:عزيز!پُشتِ فرمان بنشين،تا كه من هُل بدهم تا خانه.و تو گفتى كه:مگر، پولِ بنزين هم در جيب ات نيست؟!بنده ساكت ماندم!×××تو سوارِ مينى بوسى شدى و برگشتى.بعد از آن روز، حتّىيك تلفن هم نزدى!××׫سال ها هست كه در گوشِ من،آرام، آرام»يك كسى مى گويد:تو كه عاجز بودىاز خريد دو - سه ليترى بنزين،توىِ آن ماشين، در خارجِ شهرچه غلط مى كردى؟! ادامه مطلب

بهارِ روحافزا رفت و، آمد فصلِ تابستانچه فصلي كه، در او بارد ز افلاك آتشِ سوزانچه فصلي كه، جهنم پيشِ رويش يك الف بچه استكند آتش از او دريوزه هر دم مالكِ نيرانچنان فصلي كه گرمايش اگر ره يافت بر دوزخزند تاول تنِ ثعبان و افعي ميشود بريانچنان فصلي كه در ييلاق هم با برّه گويد ميش:«مراقب باش، چون جوشيده شيرم داخلِ پستان»هر آن كس بود بيدردِ مرفّه (شايد هم برعكس)شتابيدهست با جت سويِ نيس و وارنا و كانوگر نيمه مرفّه بود و كم درد، اين زمان، بيشكبه يك نحوي كشانده خويش را تا رشت با پيكانولي گر كارمندي بود مثل بنده دون پايهچو بيبي، از پيِ بيچادري ماندهست در تهرانچو فصلِ امتحان بگذشت و آمد تير مه، ناگاهبه يك دم بسته شد دربِ دبستان و دبيرستانبرايِ صرفِ اوقاتِ فراغت، بچهها، ناچاربه قدرِ وسع خود، كردند اقداماتكي شايانمنوچِ از بهرِ تكميل زبان شد عازمِ لندنپي درمانِ جوشِ صورت، اندي رفت تا آلمانغلام و زلفعلي و قوچعلي و عيني و زينالبه زور التماس، آخر پادو گشتند در دكّانزي زي از ظهر تا شب غوطهور شد داخلِ استخردرونِ طشت، زهرا شست رختِ ده نفر انسانبتول از فرطِ گرما پخت در پسكوچههايِ شوشبتي با بنزِ كولردار، ويراژ داد در شمرانز گرما منبسط گردد همه چيز جهان آريكش آمد وزنِ شعرِ بنده هم، همچون كِش تنبان ادامه مطلب

بس كه دل پر ميزند هر دم به سويِ خاويار آرزو دارم كه باشم خاكِ كويِ خاويار خلق گويند: آرزوها بر جوانان عار نيست كردهام مخلص به پيري آرزويِ خاويار شاعران هستند معمولاً، اسيرِ زلفِ يار ليك اينجانب اسيرِ تارِ مويِ خاويار سعديِ شيرين سخن، گر گولِ رويِ ماه خورد بنده رندم، ميشوم عاشق به رويِ خاويار بادهي گلرنگ را بر حافظ و خيام ده ساقيا! سهمِ مراهم از سبويِ خاويار كاش جايِ شعرِ شهد و شاهد و شمع و شراب پُر شود ديوانِ من از گفتگويِ خاويار بيستون را از برايِ خاطرِ شيرين نكند كوهكن ميكرد آنجا جستجويِ خاويار دوستان! اما فقط دارم سؤالِ كوچكي تا بر افتد پرده از رازِ مگويِ خاويار! از چه رو، اينجانب و سركار، نامحرم شديم بر جمالِ دلكش و رويِ نكويِ خاويار؟! اين چراغ، آخر چرا بر اهل منزل شد حرام خانهي اغيار روشن شد ز سويِ خاويار؟ كاش پاسپورت و گرينكارتي به دستِ بنده بود تا بپروازم! فرنگستان، به كويِ خاويار گفت مسؤولِ عزيزي: «بهرِ ما ايرانيان هست خيلي نامناسب، طعم و بوي خاويار! در ميانِ جنسهاي زشت و بد بو و پليد هست تنها نفتِ خامِ ما، هوويِ خاويار! بچهجان، از كله بيرون كن هوايِ خاويار چون كه خيلي بدتر از لولوست خويِ خاويار» با چنين شعري كه «آرش» گفت، ديگر رفته است آبرويِ شعرِ ناب و آبرويِ خاويار! ادامه مطلب

يوسف گمگشته خواس برگرده كنعون، صبر اومدليلي هم ميخواس بياد در عقدِ مجنون، صبر اومدنامزدها وعدهها دادن زمونِ انتخابدر عمل كاري نكردن هيچ كدوم، چون صبر اومدقول دادن قيمتا پايين ميآد تا حد مفتزير پا ميريزه هر جا جنسِ ارزون، صبر اومدتا حدودِ خودكفايي ميرسه توليدمونروغن و قند و شكر ميشه فراوون، صبر اومدميشه قيمتها، همهش تثبيت، عينِ كوهِ قافوضعِ بازارها ديگه ميگيره سامون، صبر اومدگفته بوديم: پُر ميشه يخچالمون از گوشت و موشت«بنده منزل» ميپزه مرغ و فسنجون، صبر اومدجايِ آشِ كشكِ خاله، تويِ بشقابِ حقيرسبز ميگردد برنج و سينه و رون، صبر اومدگفته بوديم: يك، مساوي ميشه با پنجاه و پنجچاكرت هم ميخره يك خط تلفون، صبر اومدمخلصت ميپوشه چندين دس لباسِ شيك و پيكميده پُز تويِ خيابون، مثلِ اعيون، صبر اومدكلِّ ماشينهاي بنزينسوز رو گازي ميكننعاري از آلودگي ميشه هوامون، صبر اومدآق مدير از ما نميخواد ديگه پولِ ثبتِنامبچّهمون بيشهريه ميره دبستون، صبر اومدپوششِ بيمه نصيبِ بنده هم ميشه يه روزور ميافته مشكل دارو و درمون صبر اومدميكنه آخر وزيرِ نفت بر قولش عملگرم ميشه خونه در فصلِ زمستون، صبر اومدعاقبت ميشه حقوقها با تورّم همطرازدستمزدها با مخارج ميشه ميزون، صبر اومدميستونه دارايي از دونه درشتها مالياتتويِ بازار و پاساژ و تو خيابون، صبر اومدچي بگم ديگه؟ نشد كارها درست و راست و ريسهر كجا هم خواس بشه، يك هو، داداش جون، صبر اومد! ادامه مطلب