شعر ملمع قاچ چاي- قند آل! شعر طنز حمید آرش آزاد
درباره سایت
آخرین مطالب
- به قلم زنده یاد حمید آرش آزاد: به یاد کریم شفائی سفر کرده ای که صد قافله دل همره
- این دلِ پخمهی من========== شعر طنز حمید آرش آزاد
- شعر ملمع آی تبریزین همیشه غایب برقی؟! حمید آرش آزاد
- با اجازه استاد شهریار قوْی منده گلیم! شعر طنز حمید آرش آزاد
- شهریارسیز… شعر حمید آرش آزاد به مناسبت سالروز درگذشت استاد شهریار
- دیبده «حافظ»ده رد اولار! شعر ملمع
- بایاتیلار یاغیش حمید آرش آزاد
- پاییزدا صفالار وار شعر طنز حمید آرش آزاد
- شعر ملمع من له یار شعر طنز حمید آرش آزاد
- انگار که میخاره تنم! شعر طنز حمید آرش آزاد
امکانات وب
به سانِ رهنوردانى كه هر دو چشم شان بسته ست،
در آن ديجور اتاق پنج درسه،
راه مى پويم،
و بعد از رفتن اين برقِ لاكردار،
ميانِ ظلمتِ مطلق،
منِ بدبخت، يك كبريت مى جويم،
نه ره پيداست،
و نه يك كورسو، حتّى.
نخستين گام:
صداىِ جيغِ «كبرى» مى خراشد گوشِ مخلص را:
«بابا! آرام!
له شد پاىِ من، مُردم،
نمى بينى مگر زخمى ست پاىِ من؟!»
و از آن سو، صداى مادرش:
«كورى مگر، اى مرد؟!
تو، پاىِ بچّه را با آن بزرگى هم نمى بينى؟!»
و من حيران، از اين كه،
پاىِ بچّه شد «بزرگ» امشب؟!
به گامِ دوّمم، فرياد «اكبر» مى رسد بر گوش:
«بابا!
اين آلبوم زيباىِ من، برگ چغندر نيست!
چرا آن را لگد كردى؟!»
و فرياد خانم:
«بدبخت، شبكور است!»
...و در هر گام، يك جيغ است و يك فرياد،
و يك غُرغُر،
كه آن را هم «شريك زندگانى» مى دهد تحويل،
... و تا ده بار، جيغ و داد و غُرغُر مى شود تكرار!
خودم را مى رسانم تا به نزديكِ اجاقِ گاز،
به هر جا مى كشم دستى،
حدودِ نيم ساعت هر كجا را خوب مى گردم،
ولى كبريتِ، بى كبريت!
در اين موقع، خانم با يك صداىِ مهربان آسا،
مثالِ يك پلنگ ماده، مى غُرد:
«تو كه چشمت نمى بيند،
اقلاً «مغز» دارى؟ يا كه آن هم پاك تعطيل است؟!
كشوهاى كابينت را چرا بيهوده مى گردى؟
اگر 1ِ كبريتى،
در يخچال را وا كن كه مى يابى»!
برچسب:
نویسنده: یونا مهدوی