از روى دست حميد مصّدق بى درآمد! شعر طنز حمیدآرش آزاد

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس

جستجوگر

یافته ها در جستجو

    امکانات وب

    برچسب ها

    تو به من توپيدى

     «و نمى ‏دانستى»

     «من به چه دلهره» و خواهش و عجز و لابه

     به عموجان گفتم

     كه ژيانِ مدلِ عهدِ الاغِ خود را،

     عصر آن روز به من قرض دهد

     تا كه با نامزدم - يعنى تو -

     دو - سه ساعت، الكى،

     گشتِ خُشكه بزنيم

                       ×××

     نيم ساعت بعدش،

     توىِ آن جاده‏ ىِ بيرون شهر

     صد قدم مانده به پمپِ بنزين،

     ناگهان ما ديديم

     باكِ ماشين خالى‏ ست!

                       ×××

     من به تو گفتم:

     عزيز!

     پُشتِ فرمان بنشين،

     تا كه من هُل بدهم تا خانه.

     و تو گفتى كه:

     مگر، پولِ بنزين هم در جيب‏ات نيست؟!

     بنده ساكت ماندم!

                       ×××

     تو سوارِ مينى‏ بوسى شدى و برگشتى.

     بعد از آن روز، حتّى

     يك تلفن هم نزدى!

                       ×××

     «سال‏ها هست كه در گوشِ من،

     آرام، آرام»

     يك كسى مى‏ گويد:

     تو كه عاجز بودى

     از خريد دو - سه ليترى بنزين،

     توىِ آن ماشين، در خارجِ شهر

     چه غلط مى‏ كردى؟!

     

    نویسنده : بازدید : 1 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 16:23
    برچسب‌ها : حمیدآرش,
    اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها