از روى دست فريدون مشيرى تو بمان و تو بمك! شعر طنز حمید آرش آزاد

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس

جستجوگر

یافته ها در جستجو

    امکانات وب

    برچسب ها

    «همه مى‏پرسند»:

     «چيست در زمزمه‏ىِ مبهم آب؟»

     چيست در داخلِ يخچالِ تُهى؟

     چيست در سيمِ كجِ داخلِ لامپِ خاموش؟

     چيست در برفكِ تكرارىِ اين ده اينچى؟

     چيست در گوشىِ تلفن آخر؟

     چيست در غيره و ذالك، اخوى؟

     «كه تو چندين ساعت،

     مات و مبهوت به آن مى‏نگرى؟»

                       ×××

     من به آن آب نمى‏انديشم

     كه پس از شُل شدنِ واشرِ شيرِ حمّام

     مى‏چكد هى شب و روز!

     من به يخچال نمى‏انديشم

     كه نه در آن مُرغى‏ست

     و نه گوشت و ماهى،

     نه در آن ميوه و سبزى

     و نه كوفتِ كارى!

     من به آن لامپ ندارم كارى،

     چون خودش - جُز دو، سه ساعت در روز -

     دايماً خاموش است.

     من نه اهلِ فيلم‏ام، و نه اصلاً سريال،

     چون همه تكرارى‏ست.

     تلفن نيز مهم نيست برايم هرگز

     چون كه از وقتِ خروسخوانِ سحر،

     تا دمِ بوق سگ،

     گوشى‏اش دستِ خانم مى‏باشد!

                    ×××

     نه به آب،

     نه به لامپ و يخچال،

     نه به تلفن، و نه حتّى سيما،

     «من به اين جمله نمى‏انديشم»

     «به تو مى‏انديشم»

     اى زنِ بدبختم!

     كه پس از پرداخت اين همه پول

     بابتِ آب و برق،

     بابتِ تلفن دور و نزديك،

     و اجاره‏ىِ خانه،

     به تو آيا چيزى خواهد ماند؟!

     «تو بمان با من، تنها تو بمان»

     اين همه قبض كه آمد اين ماه

     مبلغ‏اش را «تو بخوان»

     از حقوقم، تنها پولِ سماقى باقى‏ست،

     آخرين ذّره‏ىِ آن را تو بمك!

     

     

    نویسنده : بازدید : 1 تاريخ : پنجشنبه 16 آذر 1396 ساعت: 16:23
    برچسب‌ها :
    اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها